و او را به جايى مىرساند كه خداى متعال ، در دلش رسوخ پيدا مىكند . وقتى « لا إله الا الله » مىگويد ، اين ذكر عظيم در تمام وجودش مشاهده شود و گوئى تمام وجود او « لااله الا الله » مىگويد . پس از واقعهء عاشورا ، وقتى اهل بيت ( عليهم السلام ) در شام حضور داشتند ، در مجلس يزيد ، هنگامى كه امام سجاد ( ع ) خطبه مىخواندند ، مؤذّن اذان گفت . امام سجاد ( ع ) فرمودند : گفتن « اشهد ان لا إله الا الله » براى تو لفظى است . ولى گوشت و پوست و استخوان من به اين شهادت ، گواهى مىدهد . « 1 » يعنى اى مؤذّن ، بايد دل تو نيز شهادت به وحدانيّت خداوند بدهد . « سعيد ابن جبير » يكى از شاگردان راستين مكتب اهل بيت ( عليهم السلام ) بود كه به دست حَجّاج ، به شهادت رسيد . وقتى سر او را از بدنش جدا كردند ، خونش روى زمين عبارت « اشهد ان لا إله الا لله » را نقش بست . در مورد شهيد دوّم كه يكى از فقهاى بزرگ اسلامى بود و در راه اعتلاى تشيع به شهادت رسيد نيز منقول است كه وقتى سر او را از بدن جدا كردند ، خون وى به صورت « لا إله الا الله » روى زمين شكل گرفت . از اين قبيل كرامات در تاريخ زندگى اولياى الهى به وفور مشاهده مىشود . يكى از وجوه مشترك سيرهء طلايه داران اخلاق و عرفان اسلامى ، اهميّت آنان به نماز ، خصوصاً نماز اوّل وقت و به جماعت است . هنگامى كه استاد بزرگوار ما امام خمينى ( قدس سره ) در فرانسه بودند ، يك كنفرانس مهمّ خبرى با حضور ايشان برگزار شد . خبرنگاران رسانه‌هاى مختلف بين‌المللى در آن كنفرانس شركت داشتند و حضرت امام ( قدس سره ) در حال ايراد مطالب مهمّ سياسى دربارهء شاه و اوضاع ايران بودند . وقت نماز ظهر شد . امام مصاحبه را رها كردند و گفتند : هنگام نماز است . هر چه اصرار كردند كه امام آن مصاحبهء اساسى را ادامه بدهند ، نپذيرفتند .

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 45 ، ص 139